[๒๐๔] เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น จักดับไปหรือ?
เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ย่อมดับไป แต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นจักดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมินอกนี้ ย่อมดับไป และสัญญาขันธ์ก็จักดับไป.
หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมดับไป.
สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิจักดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ย่อมดับไปก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิจักดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมดับไป.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๓