[๒๐๓] รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นจักดับไปหรือ?
รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิย่อมดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นจักดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิ นอกนี้ ย่อมดับไป และเวทนาขันธ์ก็จักดับไป.
หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นย่อมดับไป.
เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์จักดับไป แต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิจักดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๒–๗๓