นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๙๓

 [๑๙๓] รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นเคยดับไปแล้วหรือ?  รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในชั้นสุทธาวาส ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิย่อมดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นเคยดับไปแล้วก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมินอกนี้ย่อมดับไป และเวทนาขันธ์ก็เคยดับไปแล้ว.  หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดเคยดับไปแล้ว รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นย่อมดับไป.  เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์เคยดับไปแล้ว แต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิเคยดับไปแล้ว และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๙–๗๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง