นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๙๔

 [๑๙๔] เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นเคยดับไปแล้วหรือ?  เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในชั้นสุทธาวาสย่อมดับไปแต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นเคยดับไปแล้วก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิ นอกนี้ย่อมดับไป และสัญญาขันธ์ก็เคยดับไปแล้ว.  หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดเคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นย่อมดับไป.  สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิเคยดับไปแล้ว แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิ เคยดับไปแล้ว และเวทนาขันธ์ก็ย่อมดับไป.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง