นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๒๐๘

 [๒๐๘] รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือ?  รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์ย่อมไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นจักไม่ดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในอรูปภูมิ ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิ ย่อมไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็จักไม่ดับไป.  หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักไม่ดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไป?  เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น คือสัตว์ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิจักไม่ดับไป แต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิจักไม่ดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๔

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง