[๒๒๗] เวทนาขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับไปหรือ?
เวทนาขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิแต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ และสัญญาขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป.
หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่เกิดขึ้น.
สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิ ย่อมไม่ดับไปแต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่เกิดขึ้นก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ย่อมไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมไม่เกิดขึ้น.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๙–๘๐