[๘๒๗] ทุกข์ คือทุกขสัจหรือ?
ถูกแล้ว.
สัจจะ คือสมุทยสัจหรือ?
สมุทยสัจ เรียกว่า สัจจะด้วย เรียกว่า สมุทยสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เรียกว่า สัจจะไม่ใช่สมุทยสัจ.
ทุกข์ คือทุกขสัจหรือ?
ถูกแล้ว.
สัจจะ คือนิโรธสัจหรือ ฯลฯ?
สัจจะ คือมัคคสัจหรือ?
มัคคสัจเป็นสัจจะด้วย เป็นมัคคสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เป็นแต่สัจจะ ไม่ใช่มัคคสัจ.
สมุทัย คือสมุทยสัจหรือ?
เว้นสมุทยสัจเสียแล้ว สมุทัยที่เหลือ เป็นแต่สมุทัย ไม่ใช่สมุทยสัจ สมุทัยสัจ เป็นสมุทัยด้วย เป็นสมุทยสัจด้วย.
สัจจะ คือทุกขสัจหรือ?
สัจจะ คือนิโรธสัจหรือ?
สัจจะ คือมัคคสัจหรือ?
มัคคสัจเป็นสัจจะด้วย เป็นมัคคสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เป็นสัจจะ ไม่ใช่มัคคสัจ.
นิโรธ คือนิโรธสัจหรือ?
เว้นนิโรธสัจเสียแล้ว นิโรธที่เหลือ เป็นแต่นิโรธ ไม่ใช่นิโรธสัจ นิโรธสัจ เป็นนิโรธด้วย เป็นนิโรธสัจด้วย.
สัจจะ คือทุกขสัจหรือ?
สัจจะ คือสมุทยสัจหรือ?
สัจจะ คือมัคคสัจหรือ?
มัคคสัจ เป็นสัจจะด้วย เป็นมัคคสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เป็นแต่สัจจะ ไม่ใช่มัคคสัจ.
มรรค คือมัคคสัจหรือ?
เว้นมัคคสัจเสียแล้ว มรรคที่เหลือ เป็นแต่มรรค ไม่ใช่มัคคสัจ มัคคสัจ เป็นมรรคด้วยเป็นมัคคสัจด้วย?
สัจจะ คือทุกขสัจหรือ?
สัจจะ คือสมุทยสัจหรือ ฯลฯ?
สัจจะ คือนิโรธสัจหรือ?
นิโรธสัจ เป็นสัจจะด้วย เป็นนิโรธสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เป็นแต่สัจจะ ไม่ใช่นิโรธสัจ.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๙๑–๒๙๒