[๘๒๖] ไม่ใช่ทุกข์ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ?
เว้นทุกข์ทางกาย ทุกข์ทางใจเสียแล้ว ทุกขสัจที่เหลือ ไม่ใช่ทุกข์ เป็นทุกขสัจ เว้นทุกข์และทุกขสัจเสียแล้ว ทุกข์ที่เหลือ ไม่ใช่ทุกข์ และไม่ใช่ทุกขสัจ.
ไม่ใช่ทุกขสัจ ไม่ใช่ทุกข์หรือ?
ถูกแล้ว.
ไม่ใช่สมุทัย ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ?
ถูกแล้ว.
ไม่ใช่สมุทยสัจ ไม่ใช่สมุทัยหรือ?
เว้นสมุทยสัจเสียแล้ว สมุทัยที่เหลือ ไม่ใช่สมุทยสัจ เป็นแต่สมุทัย เว้นสมุทัยและสมุทยสัจเสียแล้ว ธรรมที่เหลือ ไม่ใช่สมุทัย และไม่ใช่สมุทยสัจ.
ไม่ใช่นิโรธ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ?
ถูกแล้ว.
ไม่ใช่นิโรธสัจ ไม่ใช่นิโรธหรือ?
เว้นนิโรธสัจเสียแล้ว นิโรธที่เหลือ ไม่ใช่นิโรธสัจ เป็นแต่นิโรธ เว้นนิโรธและนิโรธสัจเสียแล้ว ธรรมที่เหลือ ไม่ใช่นิโรธ และไม่ใช่นิโรธสัจ.
ไม่ใช่มรรค ไม่ใช่มัคคสัจหรือ?
ถูกแล้ว.
ไม่ใช่มัคคสัจ ไม่ใช่มรรคหรือ?
เว้นมัคคสัจเสียแล้ว มรรคที่เหลือ ไม่ใช่มัคคสัจ เป็นแต่มรรค เว้นมรรค และมัคคสัจเสียแล้ว ธรรมที่เหลือ ไม่ใช่มรรค และไม่ใช่มัคคสัจ.
ปทโสธนมูลจักกวารพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๙๐–๒๙๑