[๓๙๐] สุข เรียกว่าสุขินทรีย์หรือถูกแล้วสุขินทรีย์ เรียกว่าสุขหรือถูกแล้วทุกข์ เรียกว่าทุกขินทรีย์หรือถูกแล้วทุกขินทรีย์ เรียกว่าทุกข์หรือถูกแล้วโสมนัส เรียกว่าโสมนัสสินทรีย์หรือถูกแล้วโสมนัสสินทรีย์ เรียกว่าโสมนัสหรือถูกแล้วโทมนัส เรียกว่าโทมนัสสินทรีย์หรือถูกแล้วโทมนัสสินทรีย์ เรียกว่าโทมนัสหรือถูกแล้วอุเบกขา เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือเว้นอุเปกขินทรีย์เสีย อุเบกขาที่เหลือ เรียกว่าอุเบกขา ไม่เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ อุเปกขินทรีย์เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ด้วย
อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาหรือถูกแล้วพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๔๒–๑๔๓