เล่ม ๔๑ ข้อ ๑๐๙๑

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๑๐๙๑] อปจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่อาจยคามิธรรม โดยอารัมมณปัจจัย  คือ พระเสกขบุคคลทั้งหลายออกจากมรรคแล้ว พิจารณามรรค  รู้จิตของบุคคลผู้พร้อมเพรียงด้วยจิตที่เป็นอปจยคามิธรรม โดยเจโตปริยญาณ  ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอปจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่เจโตปริยญาณ แก่ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ แก่อนาคตังสญาณ โดยอารัมมณปัจจัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๔๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง