เล่ม ๔๑ ข้อ ๑๐๙๒

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๑๐๙๒] อปจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม โดยอารัมมณปัจจัย  คือ พระอรหันต์ออกจากมรรคแล้ว พิจารณามรรค  รู้จิตของบุคคลผู้พร้อมเพรียงด้วยจิตที่เป็นอปจยคามิธรรม โดยเจโตปริยญาณ  ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอปจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่เจโตปริยญาณ แก่ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ แก่อนาคตังสญาณ แก่อาวัชชนะ โดยอารัมมณปัจจัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๔๘–๓๔๙

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง