เล่ม ๔๓ ข้อ ๖๒๘

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

 [๖๒๘] ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรมโดยกัมมปัจจัย  คือ เจตนาที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยกัมมปัจจัย.  พึงกระทำมูล  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก.  ที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  ที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่วิบากขันธ์ และกฏัตตารูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม โดยกัมมปัจจัย  คือ เจตนาที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม โดยกัมมปัจจัย  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก.  ที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  ที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่แก่วิบากขันธ์ และกฏัตตารูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปากปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอาหารปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอินทริยปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยฌานปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยมัคคปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสัมปยุตตปัจจัย มี ๖ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปปยุตตปัจจัย มี ๕ นัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๐๓–๔๐๔

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง