เล่ม ๔๓ ข้อ ๘๗๐

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

 [๘๗๐] สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่สรณธรรม โดยกัมมปัจจัย  คือ เจตนาที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  พึงกระทำมูล  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก.  ที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยกัมมปัจจัย.  ที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่วิบากขันธ์ และกฏัตตารูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  พึงกระทำมูล  ที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  อรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรม โดยกัมมปัจจัย  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก.  ที่เป็นสหชาต ฯลฯ.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปากปัจจัย มี ๑ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอาหารปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอินทริยปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยฌานปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยมัคคปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสัมปยุตตปัจจัย มี ๒ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปปยุตตปัจจัย มี ๓ นัย  เหมือนกับอรูปทุกะ.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๗๐–๕๗๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง