เล่ม ๔๓ ข้อ ๘๓๔

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

 [๘๓๔] นิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่นิยยานิกธรรม โดยกัมมปัจจัย  คือ เจตนาที่เป็นนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  นิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยยานิกธรรม โดยกัมมปัจจัย  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก.  ที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่เป็นนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยกัมมปัจจัย.  ที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่เป็นนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่ผล โดยกัมมปัจจัย.  พึงกระทำมูล  เจตนาที่เป็นนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยกัมมปัจจัย.  อนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยยานิกธรรม โดยกัมมปัจจัย  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก.  ที่เป็นสหชาต ฯลฯ  ที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่เป็นอนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่ผล โดยกัมมปัจจัย.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปากปัจจัย มี ๑ นัย เท่านั้น  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอาหารปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอินทริยปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยฌานปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยมัคคปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสัมปยุตตปัจจัย มี ๒ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปปยุตตปัจจัย มี ๓ นัย  พึงกระทำเหมือนอรูปทุกะ.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอัตถิปัจจัย มี ๗ นัย  พึงกระทำเหมือนอรูปทุกะ.  หลักจำแนกหัวข้อปัจจัย มีบทต่างกันนั้น  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยนัตถิปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิคตปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอวิคตปัจจัย.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๔๙–๕๕๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง