เล่ม ๔๓ ข้อ ๘๔๗

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

 [๘๔๗] นิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่นิยตธรรม โดยกัมมปัจจัย  คือ เจตนาที่เป็นนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  นิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่นิยตธรรม โดยอารัมมณปัจจัย  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก.  ที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่เป็นนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยกัมมปัจจัย.  ที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่เป็นนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่วิบากขันธ์ และกฏัตตารูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย.  พึงกระทำมูล  เจตนาที่เป็นนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยกัมมปัจจัย.  อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยตธรรม โดยกัมมปัจจัย  มี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิก ฯลฯ.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปากปัจจัย มี ๑ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอาหารปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอินทริยปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยฌานปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยมัคคปัจจัย มี ๔ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสัมปยุตตปัจจัย มี ๒ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปปยุตตปัจจัย มี ๓ นัย  เหมือนกับอรูปทุกะ.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอัตถิปัจจัย มี ๗ นัย  เหมือนกับอรูปาวจรทุกะ.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยนัตถิปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิคตปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอวิคตปัจจัย มี ๗ นัย.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๕๗–๕๕๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง