เล่ม ๔๓ ข้อ ๘๓๑

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

 [๘๓๑] นิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยยานิกธรรม โดยอนันตรปัจจัย  คือ มรรค เป็นปัจจัยแก่ผล โดยอนันตรปัจจัย.  อนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยยานิกธรรม โดยอนันตรปัจจัย  คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิยยานิกธรรม ที่เกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิยยานิกธรรม ที่เกิดหลังๆ โดยอนันตรปัจจัย  อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โคตรภู แก่โวทาน ผล เป็นปัจจัยแก่ผล อนุโลม เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ เนวสัญญานาสัญญายตนะ ของบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติโดยอนันตรปัจจัย.  อนิยยานิกธรรม เป็นปัจจัยแก่นิยยานิกธรรม โดยอนันตรปัจจัย  คือ โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรค โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค โดยอนันตรปัจจัย.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสมนันตรปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสหชาตปัจจัย มี ๕ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอัญญมัญญปัจจัย มี ๒ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยนิสสยปัจจัย มี ๗ นัย.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๔๗–๕๔๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง