เล่ม ๔๓ ข้อ ๘๔๔

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

 [๘๔๔] นิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยตธรรม โดยอนันตรปัจจัย  คือ มรรค เป็นปัจจัยแก่ผล โดยอนันตรปัจจัย ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ โดยอนันตรปัจจัย.  อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยตธรรม โดยอนันตรปัจจัย  คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิยตธรรม ที่เกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิยตธรรม ที่เกิดหลังๆ โดยอนันตรปัจจัย  อนุโลม เป็นปัจจัยแต่โคตรภู อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โวทาน ผล เป็นปัจจัยแก่ผลอนุโลม เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ เนวสัญญานาสัญญายตนะ ของบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ โดยอนันตรปัจจัย.  อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่นิยตธรรม โดยอนันตรปัจจัย  คือ โทมนัสที่เป็นอนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่โทมนัสที่เป็นนิยตธรรม มิจฉาทิฏฐิที่เป็น อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่มิจฉาทิฏฐิที่เป็นอนิยตธรรม โดยอนันตรปัจจัย  โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรค โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค โดยอนันตรปัจจัย.  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสมนันตรปัจจัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสหชาตปัจจัย มี ๕ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอัญญมัญญปัจจัย มี ๒ นัย  ฯลฯ เป็นปัจจัย โดยนิสสยปัจจัย มี ๗ นัย.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๕๕–๕๕๖

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง