อนุโลมปัจจนียปัฏฐาน · ข้อ ๓๖๑

 [๓๖๑] ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรมที่ไม่ใช่กุศล โดยเหตุปัจจัย  ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล โดยเหตุปัจจัย  ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศลและธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย  ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล โดยเหตุปัจจัย  ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล โดยเหตุปัจจัยธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย  ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรมที่ไม่ใช่กุศล โดยเหตุปัจจัย  ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรมที่ไม่ใช่อกุศล โดยเหตุปัจจัย  ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย.