อนุโลมปัจจนียปัฏฐาน · ข้อ ๔๗
อนุโลมปัจจนียปัฏฐาน › อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน · เล่ม ๔๕ · เลขข้อชุดใหม่ตามฉบับหลวง
[๔๗] ธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนุปาทานิยธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
ธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนุปาทานิยธรรมโดยอารัมมณปัจจัย
ธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรมโดยอารัมมณปัจจัย
ธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนุปาทานิยธรรมและธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
ธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนุปาทานิยธรรมและธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๕ นัย
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๔๗