เล่ม ๔๕ ข้อ ๒๖๓

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖

[๒๖๓] อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่กิเลสธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่กิเลส ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สังกิเลสิกธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อสังกิเลสิกธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อสังกิเลสิกธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สังกิลิฏฐธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อสังกิลิฏฐธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่กิเลสสัมปยุตตธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่กิเลสวิปปยุตตธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่กิเลสธรรม และไม่ใช่อสังกิเลสิกธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อสังกิเลสิกธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่กิเลสธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่กิเลสธรรม และไม่ใช่อสังกิลิฏฐธรรม ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต ที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัพยากฤต ที่เป็นอเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย เหตุสัมปยุตตทุกกุสลัตติกนเหตุสัมปยุตตทุกนกุสลัตติกะ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๖–๓๕๘

อธิบายเนื้อหา

ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก ๕ แห่ง