[๒๖๔] อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สวิตักกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อวิตักกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สวิจารธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อวิจารธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สัปปีติกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อัปปีติกธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม ฯลฯ
ธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต ที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัพยากฤต ที่เป็นอเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
เหตุสัมปยุตตทุกกุสลัตติกนเหตุสัมปยุตตทุกนกุสลัตติกะพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๗–๓๕๘