[๕๐๑] อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สวิตักกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อวิตักกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สวิจารธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อวิจารธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สัปปีติกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อัปปีติกธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่รูปาวจรธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่รูปาวจรธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อรูปาวจรธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อรูปาวจรธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ปริยาปันนธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่นิยยานิกธรรม ฯลฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๒๕–๒๔๘