[๙๐๓] สเหตุกธรรมที่เป็นเหตุธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
สเหตุกธรรมที่เป็นนเหตุธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
สเหตุกธรรมที่เป็นเหตุธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรมและธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนาย-สัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อกุศล และธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัยพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๙๕–๔๒๕