[๙๒๔] สนิทัสสนธรรมที่เป็นนเหตุธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม โดยอารัมมณปัจจัยพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๙๘–๔๒๗