เล่ม ๖ ข้อ ๑๖๓

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๑

 [๑๖๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุที่ถูกสงฆ์ลงปฏิสารณียกรรมแล้ว ต้องประพฤติชอบวิธีประพฤติชอบในปฏิสารณียกรรมนั้น ดังต่อไปนี้:-๑. ไม่พึงให้อุปสมบท๒. ไม่พึงให้นิสัย๓. ไม่พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก๔. ไม่พึงรับสมมติเป็นผู้สั่งสอนภิกษุณี๕. แม้ได้รับสมมติแล้วก็ไม่พึงสั่งสอนภิกษุณี๖. สงฆ์ลงปฏิสารณียกรรมเพราะอาบัติใด ไม่พึงต้องอาบัตินั้น๗. ไม่พึงต้องอาบัติอื่นอันเช่นกัน๘. ไม่พึงต้องอาบัติอันเลวทรามกว่านั้น๙. ไม่พึงติกรรม  ๑๐. ไม่พึงติภิกษุทั้งหลายผู้ทำกรรม๑๑. ไม่พึงห้ามอุโบสถแก่ปกตัตตะภิกษุ๑๒. ไม่พึงห้ามปวารณาแก่ปกตัตตะภิกษุ๑๓. ไม่พึงทำการไต่สวน๑๔. ไม่พึงเริ่มอนุวาทาธิกรณ์๑๕. ไม่พึงยังภิกษุอื่นให้ทำโอกาส๑๖. ไม่พึงโจทภิกษุอื่น๑๗. ไม่พึงให้ภิกษุอื่นให้การ๑๘. ไม่พึงช่วยภิกษุกับภิกษุให้สู้อธิกรณ์กัน  วัตร ๑๘ ข้อ ในปฏิสารณียกรรม จบ  __________________  ถูกสงฆ์ลงปฏิสารณียกรรม

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๒–๖๓

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง