เล่ม ๖ ข้อ ๒๐๖

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๑

 [๒๐๖] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุที่ถูกสงฆ์ลงอุกเขปนียกรรม ฐานไม่เห็นอาบัติแล้ว ต้องประพฤติชอบวิธีประพฤติชอบในอุกเขปนียกรรม ฐานไม่เห็นอาบัตินั้น ดังต่อไปนี้๑. ไม่พึงให้อุปสมบท๒. ไม่พึงให้นิสัย๓. ไม่พึงให้สามเณรอุปัฏฐาก๔. ไม่พึงรับสมมติเป็นผู้สั่งสอนภิกษุณี๕. แม้ได้รับสมมติแล้ว ก็ไม่พึงสั่งสอนภิกษุณี๖. สงฆ์ลงอุกเขปนียกรรมฐานไม่เห็นอาบัติ เพราะอาบัติใด ไม่พึงต้องอาบัตินั้น๗. ไม่พึงต้องอาบัติอื่นอันเช่นกัน๘. ไม่พึงต้องอาบัติอันเลวทรามกว่านั้น๙. ไม่พึงติกรรม๑๐. ไม่พึงติภิกษุทั้งหลายผู้ทำกรรม๑๑. ไม่พึงยินดีการกราบไหว้ของปกตัตตะภิกษุ๑๒. ไม่พึงยินดีการยืนรับของปกตัตตะภิกษุ  ๑๓. ไม่พึงยินดีอัญชลีกรรมของปกตัตตะภิกษุ๑๔. ไม่พึงยินดีสามีจิกรรมของปกตัตตะภิกษุ๑๕. ไม่พึงยินดีการนำอาสนะมาให้ของปกตัตตะภิกษุ๑๖. ไม่พึงยินดีการนำที่นอนมาให้ของปกตัตตะภิกษุ๑๗. ไม่พึงยินดีการนำน้ำล้างเท้ามาให้ ไม่พึงยินดีการตั้งตั่งรองเท้าให้ของปกตัตตะภิกษุ๑๘. ไม่พึงยินดีการตั้งกระเบื้องเช็ดเท้าให้ของปกตัตตะภิกษุ๑๙. ไม่พึงยินดีการรับบาตรจีวรของปกตัตตะภิกษุ๒๐. ไม่พึงยินดีการถูหลังให้เมื่ออาบน้ำของปกตัตตะภิกษุ๒๑. ไม่พึงกำจัดปกตัตตะภิกษุ ด้วยศีลวิบัติ๒๒. ไม่พึงกำจัดปกตัตตะภิกษุ ด้วยอาจารวิบัติ๒๓. ไม่พึงกำจัดปกตัตตะภิกษุ ด้วยทิฐิวิบัติ๒๔. ไม่พึงกำจัดปกตัตตะภิกษุ ด้วยอาชีววิบัติ๒๕. ไม่พึงยุภิกษุกับภิกษุให้แตกกัน๒๖. ไม่พึงใช้เครื่องนุ่งห่มอย่างคฤหัสถ์๒๗. ไม่พึงใช้เครื่องนุ่งห่มอย่างเดียรถีย์๒๘. ไม่พึงคบพวกเดียรถีย์๒๙. พึงคบพวกภิกษุ๓๐. พึงศึกษาสิกขาของภิกษุ๓๑. ไม่พึงอยู่ในอาวาสมีเครื่องมุงเดียวกันกับปกตัตตะภิกษุ๓๒. ไม่พึงอยู่ในอนาวาสมีเครื่องมุงเดียวกันกับปกตัตตะภิกษุ๓๓. ไม่พึงอยู่ในอาวาสหรือในอนาวาสมีเครื่องมุงเดียวกันกับปกตัตตะภิกษุ๓๔. เห็นปกตัตตะภิกษุแล้วพึงลุกจากอาสนะ๓๕. ไม่พึงรุกรานปกตัตตะภิกษุข้างใน หรือข้างนอกวิหาร๓๖. ไม่พึงห้ามอุโบสถแก่ปกตัตตะภิกษุ๓๗. ไม่พึงห้ามปวารณาแก่ปกตัตตะภิกษุ  ๓๘. ไม่พึงทำการไต่สวน๓๙. ไม่พึงเริ่มอนุวาทาธิกรณ์๔๐. ไม่พึงยังภิกษุอื่นให้ทำโอกาส๔๑. ไม่พึงโจทภิกษุอื่น๔๒. ไม่พึงให้ภิกษุอื่นให้การ๔๓. ไม่พึงช่วยภิกษุกับภิกษุให้สู้อธิกรณ์กัน  วัตร ๔๓ ข้อ ในอุกเขปนียกรรม ฐานไม่เห็นอาบัติ จบ  สงฆ์ลงโทษและระงับกรรม

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๘–๘๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง