เล่ม ๖ ข้อ ๓๗๔

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๑

 [๓๗๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย อันภิกษุผู้ควรอัพภานไม่พึงอยู่ในที่มุงอันเดียวกันในอาวาสกับภิกษุผู้อยู่ปริวาสไม่พึงอยู่ในที่มุงอันเดียวกันในถิ่นมิใช่อาวาสไม่พึงอยู่ในที่มุงอันเดียวกันในอาวาสก็ดี ในถิ่นมิใช่อาวาสก็ดีไม่พึงนั่ง ณ อาสนะเดียวกันกับภิกษุผู้อยู่ปริวาส... กับภิกษุผู้ควรชักเข้าหาอาบัติเดิม... กับภิกษุผู้ควรมานัต... กับภิกษุผู้ประพฤติมานัต... กับภิกษุผู้ควรอัพภานที่แก่พรรษากว่าเมื่อเธอนั่งอาสนะต่ำ ไม่พึงนั่ง ณ อาสนะสูงเมื่อเธอนั่ง ณ พื้นดิน ไม่พึงนั่ง ณ อาสนะไม่พึงจงกรมในที่จงกรมเดียวกันเมื่อเธอจงกรมในที่จงกรมต่ำ ไม่พึงจงกรมในที่จงกรมสูงเมื่อเธอจงกรมอยู่ ณ พื้นดิน ไม่พึงจงกรมในที่จงกรม ฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๕๗

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง