เล่ม ๗ ข้อ ๒๘๕

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๒๘๕] สมัยนั้น ภิกษุทั้งหลายเป็นอันมากยืนรับการสอนในสำนักท่าน พระอุบาลี ย่อมเมื่อยล้า จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกร ภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ภิกษุมีอาสนะเสมอกัน นั่งรวมกันได้ ฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๓

อธิบายเนื้อหา