เล่ม ๗ ข้อ ๒๘๖

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๒๘๖] ต่อมา ภิกษุทั้งหลายมีความสงสัยว่า ภิกษุชื่อว่ามีอาสนะ เสมอกันด้วยคุณสมบัติเพียงเท่าไร จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลายเราอนุญาตให้ภิกษุระหว่าง ๓ พรรษา นั่งรวมกันได้ ฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๓–๘๔

อธิบายเนื้อหา