๔. สุมังคลชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๑๕๔

 [๑๑๕๔] พระเจ้าธรรมิกราชทรงฉลาดในอุบาย เมื่อครองราชสมบัติด้วยอุบายอัน  เป็นธรรม คือ กุศลกรรมบถ ๑๐ อันบัณฑิตแนะนำกล่าวไว้ดีแล้วอย่างนี้  พึงยังมหาชนผู้กำเริบร้อนกายและจิตให้ดับหายไป เหมือนมหาเมฆยัง  แผ่นดินให้ชุ่มชื่นด้วยน้ำ ฉะนั้น.  จบ สุมังคลชาดกที่ ๔.  ๕. คังคมาลชาดก  กามทั้งหลายเกิดจากความดำริ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๒๘