๔. อุทยชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๕๓๖

 [๑๕๓๖] บุคคลผู้ตั้งวาจา และใจไว้โดยชอบ ไม่กระทำบาปด้วยกาย อยู่ครองเรือน  อันมีข้าวและน้ำมาก เป็นผู้มีศรัทธา อ่อนโยน จำแนกแจกทาน รู้ความ  ประสงค์ ชอบสงเคราะห์ มีถ้อยคำกลมกล่อม อ่อนหวาน ผู้ตั้งอยู่ใน  คุณธรรมดังกล่าวมานี้ ไม่พึงกลัวปรโลก.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๘๒