๓. สมุททวาณิชชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๖๓๖

 [๑๖๓๖] ชนผู้เป็นบัณฑิตพึงรีบทำกิจที่ควรทำก่อนเสียทีเดียว อย่าให้กิจที่ต้องทำ  เบียดเบียนตัวได้ในเวลาที่ต้องการ กิจนั้นไม่เบียดเบียนบุคคลผู้รีบทำ  กิจที่ควรทำเช่นนั้น ในเวลาที่ต้องการ.  จบสมุททวาณิชชาดก ที่ ๓.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๙๕