[๒๕๒] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไปอัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ไม่เคยดับไปแล้วหรือกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในอุปปาทขณะแห่งจิต ในภังคขณะแห่งกุศลวิปปยุตตจิต และอสัญญสัตว์ ย่อมไม่ดับไป แต่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ไม่เคยดับไปแล้วก็หาไม่ กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ผู้เข้าถึงชั้นสุทธาวาสย่อมไม่ดับไป และอัพยากตธรรมก็ไม่เคยดับไปแล้ว
หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ไม่เคยดับไปแล้วกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไปถูกแล้วพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๘–๘๙