[๒๕๓] อกุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไปอัพยากตธรรมของสัตว์นั้นในภูมินั้น ไม่เคยดับไปแล้วหรืออกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในอุปปาทขณะแห่งจิต ในภังคขณะแห่งอกุศลวิปปยุตตจิต และอสัญญสัตว์ย่อมไม่ดับไปแต่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ไม่เคยดับไปแล้วก็หาไม่ อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ผู้เข้าถึงชั้นสุทธาวาส ย่อมไม่ดับไป และอัพยากตธรรม ก็ไม่เคยดับไปแล้วหรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ไม่เคยดับไปแล้วอกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไปถูกแล้วพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๙