[๓๘๐] จักขุ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ จักขุนทรีย์ เรียกว่าจักขุหรือโสตะ เรียกว่าโสตินทรีย์หรือ โสตินทรีย์ เรียกว่าโสตะหรือฆานะ เรียกว่าฆานินทรีย์หรือ ฆานินทรีย์ เรียกว่าฆานะหรือชิวหา เรียกว่าชิวหินทรีย์หรือ ชิวหินทรีย์ เรียกว่าชิวหาหรือกาย เรียกว่ากายินทรีย์หรือ กายินทรีย์ เรียกว่ากายหรือมโนเรียกว่ามนินทรีย์หรือ มนินทรีย์ เรียกว่ามโนหรืออิตถี เรียกว่าอิตถินทรีย์หรือ อิตถินทรีย์ เรียกว่าอิตถีหรือปุริสะ เรียกว่าปุริสินทรีย์หรือ ปุริสินทรีย์ เรียกว่าปุริสะหรือชีวิต เรียกว่าชีวิตินทรีย์หรือ ชีวิตินทรีย์ เรียกว่าชีวิตหรือสุข เรียกว่าสุขินทรีย์หรือ สุขินทรีย์ เรียกว่าสุขหรือทุกข์ เรียกว่าทุกขินทรีย์หรือ ทุกขินทรีย์ เรียกว่าทุกข์หรือโสมนัส เรียกว่าโสมนัสสินทรีย์หรือ โสมนัสสินทรีย์ เรียกว่าโสมนัสหรือโทมนัส เรียกว่าโทมนัสสินทรีย์หรือ โทมนัสสินทรีย์ เรียกว่าโทมนัสหรืออุเบกขา เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือ อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาหรือสัทธา เรียกว่าสัทธินทรีย์หรือ สัทธินทรีย์ เรียกว่าสัทธาหรือวิริยะ เรียกว่าวิริยินทรีย์หรือ วิริยินทรีย์ เรียกว่าวิริยะหรือสติ เรียกว่าสตินทรีย์หรือ สตินทรีย์ เรียกว่าสติหรือสมาธิ เรียกว่าสมาธินทรีย์หรือ สมาธินทรีย์ เรียกว่าสมาธิหรือปัญญา เรียกว่าปัญญินทรีย์หรือ ปัญญินทรีย์ เรียกว่าปัญญาหรืออนัญญาตัญญัสสามีติ เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์หรือ อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีติหรืออัญญะ เรียกว่าอัญญินทรีย์หรือ อัญญินทรีย์ เรียกว่าอัญญะหรืออัญญาตาวี เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวีหรือพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๒๗