[๔๗๗] อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวสัมปยุตตธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่สาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
นเหตุทุกฉโคจฉกทุกะพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๑๘–๓๘๐