[๕๑๒] อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม ฯลฯ
นสรณทุกฉโคจฉกทุกะพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๒๙–๓๘๔