[๔๙๗] อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสวสัมปยุตตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่สาสวธรรม ฯลฯ
อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ฯลฯ
ฉโคจฉกทุกนเหตุทุกะพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๒๔–๓๘๒