[๔๗๙] อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สารัมมณธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสมุฏฐานธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสหภูธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตานุปริวัตติธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานานุปริวัตติธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อัชฌัตติกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่พาหิรธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม ฯลฯ
อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ฯลฯ
นเหตุทุกทวิโคจฉกทุกะพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๑๙–๓๘๐