๔. ศิริมันทชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๒๐๘๗

 [๒๐๘๗] คนพาลกระทำกรรมอันชั่วช้า ก็สำคัญว่า สิ่งนี้เท่านั้นประเสริฐ เห็นแต่  เพียงโลกนี้ ไม่เห็นโลกหน้า ต้องได้รับเคราะห์ร้ายในโลกทั้งสอง  ข้าพระพุทธเจ้าเห็นข้อความแม้นี้ จึงกราบทูลว่า คนมีปัญญาเท่านั้น  ประเสริฐ คนโง่ถึงมียศจะประเสริฐอะไร พระเจ้าข้า.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๖๕

ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก ๑ แห่ง