๘. ปัณฑรกชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๒๓๙๔

 [๒๓๙๔] บุคคลผู้สละสิ่งที่ยึดถือว่าเป็นของเราแล้ว มาประพฤติเป็นนักบวช ต้อง  ประกอบด้วยความละอาย ความอดกลั้น ความฝึกตน ความอดทน  ไม่โกรธง่าย ละวาจาส่อเสียด จึงจะชื่อว่าเป็นสมณะ สมณะนั้นมีการทำ  อย่างนี้ จึงจะเข้าถึงแดนสวรรค์.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๒๘